Kalabalık bir panayırın ortasında mor saçlı bir çocuk öylece yatıyordu. Üstü başı dağınık, kan içinde ve yıpranmıştı. Ağır ağır nefesler alırken yavaşça gözlerini açtı. "Uhh, neredeyim ben...?" Diye sordu kendi kendine.
Çok susuzdu, ve açtı. Yorgundu ve titriyordu. O çocuk, Izumi. Neden, nasıl veya ne zamandır burda olduğunu bilmiyordu.
Yavaşça hafif bedenini yerden kaldırdı, soluk mor gözlerini parlak güneş ışığına alıştırmak için yavaş yavaş açtı ve etrafına baktı.
Heryerde orta-düşük sınıf insanlar alışveriş ve eğlence için panayırda toplanmış ve kendi imkanları ile zaman geçiriyorlardı.
Izumi kendi adı dışında her şeyi bir nedenden geride bırakmıştı. Sebebini bilmiyordu. Daha 10-11 yaşlarında bir çocuktu. Nereye gidecekti? Ne yapacaktı? Nasıl hayatta kalacaktı? Bilmiyordu.
"Boğazım acıyor. Kemiklerim ağrıyor. Başım dönüyor... Neden burdayım?" Çaresizce yeniden bunları sordu kendine zavallı çocuk.
Panayırda başıboş şekilde gezmeye devam etti ve ileride bir yerleşim yeri olduğunu farketti.
"Orada bana yardım edecek var mıdır ki?"
Çok korkuyor ama başka bir şey elinden gelmiyordu. Herkese güvenmeye açık haldeydi.
Yerleşim yerine yaklaştıkça etrafta insan var mı diye arıyordu. Belki tanıdık bir yüz görürdü fakat bu pek mümkün değildi çünkü kimseyi hatırlamıyordu. O esnada arkadan birisi çok nostaljik bir his ile ona seslendi.
"Izumi!"
Siyah lüks kıyafetleri ve siyah saçları ile aynı yaşlarda, kan kırmızısı gözlere sahip bir çocuk Izumi'ye doğru hızla ilerliyordu.
Bu Izumi için hazine değerindeydi. Görünüşe göre karşıdaki gelen Izumi'yi tanıyordu. Siyah saçlı çocuk yeterince yaklaşınca "Sen kimsin?" diye bir soru yöneltti Izumi.
Siyah saçlı çocuk şaşkın bir ifade ile kendini tanıttı. Yüzünde absürt bir ifade vardı. Bunların bir oyun olduğunu düşünüyordu. "Benim adım Shun Aru. Beyaz-sarı seviye bir bozer olarak gelecek için görev yapmaktayım."
Izumi'nin kafası karışmıştı. Bu ne demek oluyordu? Bozer de neyin nesiydi? Bu çocuk Izumi'yi nerden tanıyordu?
*************************************************