1 Ocak 2026 gecesi, saat 00:00'ı yeni geçmişti ve şehir yılbaşı kutlamalarının son sesleriyle doluydu. Havai fişekler gökyüzünde patlıyor, renkler karanlığı kısa süreliğine aydınlatıyordu. Aslı odasında tek başına oturmuş, dışarıdaki kalabalığın aksine sessizliği tercih ediyordu. Yeni bir yıl başlamıştı ama onun içinde değişen hiçbir şey yok gibiydi. Telefonu elinde tutarken ekran bir anda titreşti ve Ecrin'den gelen mesaj belirdi. "Akşam plan var." Aslı mesajı okuduktan sonra kısa bir süre düşündü ve "Ne planı?" diye yazdı. Ecrin'in cevabı gecikmedi. "Gerçek korku. Gerçek deneyim. Gelmek ister misin?" Aslı bu cümleyi okurken kaşlarını hafifçe çattı. Ecrin'in bahsettiği şeyler genelde sıradan olmazdı. "Detay ver." yazdı. Birkaç saniye sonra Ecrin uzun bir mesaj gönderdi. "Şehir dışında terk edilmiş bir korku evi var. İnsanlar gidiyor ama çoğu yarıda bırakıp kaçıyor. İçeride garip olaylar yaşandığı söyleniyor. Paranormal olabilir." Aslı mesajı dikkatle okudu. Paranormal kelimesi onun için kesin bir gerçeklik ifade etmiyordu ama bilinmeyene karşı her zaman bir ilgisi olmuştu. Tam o sırada mesaj gruba da düştü ve konuşma büyümeye başladı. Erkan hiç düşünmeden "Ben varım." yazdı. Zerrin ise "Böyle yerlere girilmez, mantıklı değil." diyerek karşı çıktı. Ecrin "Zaten mantık için gitmiyoruz." diye cevap verdi. Mine "Video çekebiliriz, belki ilginç bir şey yakalarız." dedi. Efe ise daha temkinliydi ve "Birlikte gideceksek sorun olmaz." yazdı. Herkes fikrini belirtmişti ve gözler Aslı'ya çevrilmişti. Aslı telefonunu elinde tutarken bir süre sessiz kaldı. Riskliydi ama aynı zamanda bilinmeyeni çözmek için bir fırsattı. İçinde bir şeyler onu bu deneyime doğru çekiyordu. Kısa bir süre sonra kararını verdi ve gruba tek bir mesaj attı. "Gidiyoruz." O an kimse bunun sıradan bir karar olmadığını bilmiyordu. Ama bu mesaj, onları geri dönüşü olmayan bir yola sokmuştu.
