Bazı korkular eğlence için tasarlanır…
Ama bazıları gerçektir.
Aslı ve arkadaşları, sıradan bir günü farklı kılmak için terk edilmiş bir korku evine gitmeye karar verdiler.
Başta her şey bir oyundu.
Karanlık odalar, ani sesler, sahte korkular…
Ama çok geçmeden anladılar ki…
Bu evde hiçbir şey sahte değildi.
Kapılar kilitlendi.
Çıkış kayboldu.
Ve ev, içindekileri bırakmamaya başladı.
Artık bu bir eğlence değildi.
Bu, bir kaçıştı.
Ama sorun şuydu:
Ne kadar koşarlarsa koşsunlar…
Ev hep bir adım öndeydi.
Aslı ve arkadaşları ayrılmadan, birlikte kalmak zorundaydı.
Çünkü bu yerde tek başına kalmak…
Kaybolmak demekti.
Ve bu ev…
Kaybolanları geri vermiyordu.