Akşam yemeğinden sonra, öğretmen bir oyun önerdi.
"Herkes sırayla bir anısını anlatsın."
Grup, büyük bir masanın etrafında toplandı.
Kaito ilk başladı, abartılı bir hikâyeyle herkesi güldürdü.
---
Sıra Yui'ye geldiğinde, bir süre düşündü.
"Küçükken bir kedi beslerdim," dedi, sessizce.
"Çok yaramazdı. Ama her akşam yanıma gelirdi."
"Ne oldu ona?" diye sordu biri.
Yui gülümsedi, hafifçe.
"Hâlâ yanımda. Sadece artık uyumuyor."
---
Akira'nın sırası geldiğinde, kolundaki eski izi gösterdi.
"Bu, bir arkadaşımı kurtarırken oldu."
Kaito gülümsedi, bunu zaten biliyordu.
Diğerleri merakla sordu.
Akira, ayrıntı vermeden, kısaca anlattı.
---
Reon'un sırası geldiğinde, uzun süre sessiz kaldı.
"Benim anlatacak bir şeyim yok," dedi sonunda.
Kimse ısrar etmedi.
Ama Akira, onun gözlerindeki bir şeyi fark etti.
Bir anı vardı.
Sadece paylaşmak istemiyordu.
---
Oyun bittiğinde, herkes dağıldı.
Akira, dışarı çıkıp gökyüzüne baktı.
Yıldızlar, şehirdekinden çok daha netti.
Reon, az sonra yanına geldi.
---
"Teşekkürler," dedi Reon, aniden.
"Ne için?"
"Sormadığın için."
Akira ona baktı.
"İstediğinde anlatırsın."
Reon, bir şey söylemedi.
Ama yıldızlara, Akira'nın yanında, biraz daha uzun baktı.
---