Ertesi sabah güneş odasına dolduğunda, Hazal derin bir nefes aldı. Ilgaz hâlâ uykudaydı, Perla hafifçe mırıldanıyor ve gözlerini yeni açıyordu. Hazal onların küçük seslerini dinlerken gülümsedi; yeni bir gün, yeni bir başlangıç anlamına geliyordu.
Kahvaltı sırasında, Julia ve Dean kapıyı çaldılar ve içeri girdiler. Hazal onları görünce gözlerinde teşekkür dolu bir ifade belirdi. Küçük çocuklar, Ilgaz ve Perla, kahvaltı masasında neşeyle birbirleriyle oynuyor, Hazal ise uzun zamandır hissetmediği bir huzur ve güvenle onları izliyordu.
Hazal, Julia'ya dönüp hafifçe gülümsedi:
"Julia… Bütün bu süreçte yanımda oldun, bana destek verdin. Sen olmasaydın belki bunu başaramazdım. Artık kendi hayatımı kurmam, oğlumla bir düzen oluşturmam gerekiyor."
Julia, Hazal'ın gözlerindeki kararlılığı görünce elini tutup gülümsedi:
"Biliyorum Hazal. Sen bunu başarabilecek güçtesin. Artık kendi yolunu çizme zamanı."
Hazal derin bir nefes aldı; hem minnettarlık hem de yeni bir başlangıcın heyecanı içini kapladı. O an anladı ki, geçmişin gölgeleri ne kadar ağır olursa olsun, artık kendi hayatının ışığını kendi elleriyle tutuyordu.
Bir süre sessiz kaldılar, sonra Julia yumuşak bir sesle konuştu:
Arkadaşının önerilerini dinlerken gözleri parladı:
"Ev konusunda da sana yardımcı olabilirim," dedi Julia. "Bildiklerimden biri güvenlik açısından çok iyi, hem orman hem de deniz kenarında. Hatta havuzu da var. Ilgaz için de çok güzel olabilir. Müstakil, iki katlı bir ev; hem sen hem de oğlun için ideal."
Hazal heyecanla sordu:
"Gerçekten mi? Böyle bir yer bulabilir miyiz?"
Julia başını salladı:
"Evet, hemen bakabiliriz. Bu yeni hayatın ilk adımı olacak."
"Tamam, Julia… Bunu yapalım. Artık kendi hayatımı gerçekten kurmaya hazırım," dedi kararlılıkla.
Julia başını salladı:
"Evet, önce evi birlikte görürüz. Böylece hem sen hem de Ilgaz, yeni yaşam alanınızı hissedebilirsiniz. Yerleşim ve eşya planlarını da ona göre yaparız."
Hazal derin bir nefes aldı, pencereye bakarak hafifçe gülümsedi. İçinde tarifsiz bir huzur vardı; geçmişin gölgeleri artık ardında kalmış, önünde sadece kendi seçtiği bir gelecek vardı. Kafasında orman ve deniz manzarası, havuzun nazikçe çarpan su sesi ve Ilgaz'ın mutlu olduğu bir ev canlandı.
Ertesi gün, Hazal ve Ilgaz Julia ile birlikte önerilen eve doğru yola çıktılar. Arabada Ilgaz ve Perla pencerenin kenarına yapışmış, meraklı gözlerle dışarıyı izliyorlardı; Hazal derin bir nefes aldı, hem heyecan hem de hafif bir tedirginlik vardı içinde. Julia, yanında gülümseyerek rehberlik yapıyordu.
Eve vardıklarında, geniş çimenlerle çevrili, orman ve deniz manzaralı müstakil yapı Hazal'ı ilk bakışta büyüledi. Geniş pencerelerden süzülen gün ışığı salonu aydınlatıyor, hafif esen rüzgâr perdeleri oynatıyor ve mekâna taze bir enerji katıyordu.
Ilgaz ile Perla hemen dışarı koştu, minik ayaklarıyla çimlerin üzerinde sevinçle koştururken, Hazal onları izleyip gülümsedi. İçinde uzun zamandır hissetmediği bir huzur dalgası yükseliyordu.
Julia kapıyı açtı ve içeriyi göstererek anlattı:
"Burası salon; genişliği ve ışığı sayesinde hem oyun oynayabileceğiniz hem de misafir ağırlayabileceğiniz bir alan. Bu tarafta mutfak, oradan yatak odaları…"
Hazal defterini ve kalemini çıkarıp notlar almaya başladı. Her köşeyi inceliyor, ışığın açısını, mobilya düzenini ve Ilgaz için güvenli alanları hayal ediyordu. Ilgaz pencereden denize bakıyor, dalgaların hafif sesi ve kuş cıvıltıları arasında büyülenmiş gibiydi.
Bir süre sessizce dolaştılar; Hazal, her odada nefesini derin alıp, küçük bir gülümseme ile Ilgaz'a baktı. "Burası… gerçekten bizim olmalı," diye fısıldadı kendi kendine.
Julia, Hazal'ın gözlerindeki kararlılığı görünce yanına yaklaşıp hafifçe dokundu:
"Bence bu ev sizin için mükemmel. Hem güvenli hem huzurlu, hem de Ilgaz çok mutlu olacak."
Hazal başını salladı, kalbinde bir kararlılık belirdi: artık bu evi gerçekten yeni hayatlarının başlangıcı olarak görebiliyordu. Taşınma ve eşyaların planlanması sonraki adım olacaktı; ama önce burayı hissetmiş, evin ruhunu öğrenmişti. Ilgaz'ın sevinçli kahkahaları, onun cesaretini ve yeni hayatına dair umutlarını güçlendiriyordu.
Ev, Julia'nın anlattığı gibi hem orman hem de deniz manzarasına sahipti. Geniş pencerelerden süzülen gün ışığı salonu aydınlatıyor, hafif esen rüzgâr perdeleri oynatıyor ve mekâna taze bir enerji katıyordu.
"Burası… gerçekten harika," dedi Ilgaz, gözleri parıldayarak.
Hazal gülümsedi; kalbinde hem gurur hem de tarifsiz bir huzur vardı.
"Evet, burası artık bizim evimiz. Burada mutlu olacağız," dedi.
Julia hafifçe sesini alçaltarak, "Bu evin yan dairesinde erkek kardeşim kalıyor," dedi; sadece pratik bir bilgi veriyormuş gibi. Ama gözlerindeki hafif parıltı, Hazal fark etmeden bir sır taşıdığını hissettiriyordu.
Hazal başını salladı, güvenle Julia'ya baktı. İçinde arkadaşına duyduğu sevgi ve minnet büyüyordu; Julia'nın mutlu olmasını istiyordu. Fakat farkında değildi ki Julia, kendi hayallerini sessizce örüyordu. Kardeşiyle, belki de Hazal'ın haberi olmadan bir gelecek tasarlıyordu. Bu sefer kardeşi gerçekten mutlu olabilirdi; hak ediyordu, çünkü bugüne kadar mutluluğu yakalayamamıştı. Sürekli işi öncelikliydi, geleceğine dair planları yoktu. O ve annesi artık bu durumdan iyice sıkılmıştı. Arkadaşı, onun için mükemmel bir adaydı. Tabi zamanı gösterecekti.
Hazal'ın sesiyle iç dünyasından bir anda koptu:
"Tamam Julia… Sana güveniyorum. Biliyorum ki her şeyi en iyi şekilde düşündün. Oğlum ve ben için harika bir başlangıç olacak."
Julia içten bir gülümseme takındı ama gözlerinde küçük bir oyun gizliydi. Hazal'ın ve kardeşinin mutluluğu için her şeyi sessizce yönlendiriyor, planlarını yalnızca kendi içinde saklıyordu. Başarılı olursa hem arkadaşı hem de kardeşi mutlu olacaktı. Çok sevdiği Ilgaz, mutlu bir aile ortamında büyüyecekti..
Şimdi alışverişle sadece gerekli eşyaları alıp eve yerleştirebiliriz," dedi kendi kendine.
Evin keşfi tamamlanır tamamlanmaz, Julia ile birlikte dışarı çıktılar. Alışveriş listeleri kısa ve minimaldi: Ilgaz için yatak ve bazı oyuncaklar, mutfak ve temel ev eşyaları. Hazal her adımda evin gelecekteki hayatlarına nasıl uyum sağlayacağını hayal ediyordu.
Alışverişten birkaç gün sonra, eşyalarla dolu kamyonet yeni evin önünde durdu. Hazal heyecanla kapıyı açtı, Ilgaz ve Perla merakla etraflarına bakıyor, Julia onları izliyordu.
Eşyalar birer birer taşınırken, Hazal her parçayı yerleştiriyor; çocuk odaları, mutfak ve salonun düzenini düşünüyor, Ilgaz ve Perla'nin güvenliğini ön planda tutuyordu. İşlevsel mobilyalar, evin ferah ve aydınlık havasını bozmadan yerleştirildi. Ilgaz yeni yatağına tırmanıp yatağın kenarını incelerken Perla pencereden bahçeye bakıyor, hafifçe gülümsüyordu.
Hazal her köşeyi kontrol ettikten sonra kendini kısa bir an için durdurdu; derin bir nefes aldı ve içindeki huzuru hissetti. "İşte… şimdi gerçekten bizim evimiz," diye fısıldadı kendi kendine.