Ficool

Chapter 56 - "Şenliğe Saatler Kala"

Dış ses: 5. yıl sonra, krallıkta bir gün. Şenliğe kalan zaman: 5 saat.

"Kaito! Kaito! Haydi hazırlan, pek zaman kalmadı. Gideceğimiz yer de uzak. Hem herkes seni bekliyor."

Dış ses: Kaito Renjou'nun hikâyesi tam burada başlıyor.

"Kaito! Haydi, kaç saattir sesleniyorum. Kahvaltı hazır. Bak, arkadaşın Yukari hazırlanmış ve evlerinden buraya beraber gitmek için gelmiş. Sen daha yeni uyanıyorsun!"

Kaito: "Off, anne! Dur bir saniye, 5 dakika daha."

Hikari: "Kaito, beni sinirlendirme. Kalk çabuk!" diyerek üzerindeki örtüyü kaldırır ve perdeleri açar. "Hadi, hızlı hazırlan. Yemek hazır. Yedikten sonra hemen çıkalım ki geç kalmayalım." diyerek odadan çıkar.

Kaito: "Off, her sene bu şenlik işi nereden çıktı ya? Off, şu güneş de nasıl bu kadar parlayabiliyor? Tam gözüme vuruyor bir de."

Hikari: "Kaito! Elini yüzünü yıka, dişlerini fırçala ve in artık çocuğum. Bezdirdin beni yaaa!" diye telaşla evde koşturuyordur.

Kaito uyanır ve önce tuvalete girer. Ardından, "Anne! Anne! Tuvalet kâğıdı bitmiş yine!" der.

İçeri bir el uzanır ve elinde tuvalet kâğıdı vardır. Kaito tuvalet kâğıdını alır ve "Aa, baba! Sen misin? Demek daha gitmedin. Bugün bizimle misin?" diye sorar.

Krojin: "Yok, daha çıkmadım. Birazdan çıkarım. İkinci soruna gelirsek de biraz işlerim var. Bugünkü şenlikte çok yanınızda olamayacağım ama illaki vakit olur. Geçen seneki gibi seni daha çok pataklamam gerek çünkü."

Kaito gülerek, "Demek kendinle övünüyorsun ha? Bu sefer geçen seneki gibi olmayacak. Seni tamamen yere sereceğim, bunu unutma. Hihi! O yüzden sakın geç kalayım deme."

Krojin: "Tabii tabii, göreceğiz." der ve çıkar.

Kaito elini yüzünü yıkar ve kıyafet rafına bakarak, "Bugün ne giysem ki?" diye düşünürken "Aha! Geçen sene aldığım pelerini giyeceğim." der ve hazırlanır.

Ardından hızla aşağıya iner ve "Tada! Nasıl olmuşum anne?"

Hikari dönerek, "Ayy, benim yakışıklı oğluşuma!" diyerek ona sarılır. Ardından, "Peki, Yukari, sen beğendin mi?" diye sorar.

Kaito, uyku sersemi, Yukari'nin geldiğini hatırlamaz ve "Yukari mi? Dur bir saniye!" diyerek Yukari'ye doğru döner ve bir anda dona kalır.

Kalbinde kelebekler uçuşmaya başlar gibi heyecanlanır ve gözleri parlamaya başlar. Yukari'nin ışık gibi parlamasına inanamaz ve "Gözümü aldın! Bu ne güzellik? Sanki tanrıça!" der.

Ve sonra bir anda afallar. "Ne yani? Şey, güneş diyorum. Gözümü aldı. Çok çok parlıyorsun yani... Şey, kostümün... Ay pardon, kıyafetin çok güzelmiş." diyerek geçiştirir.

Yukari biraz utanır ve "Sen de çok yakışıklı olmuşsun." diyerek yanıt verir.

Krojin gülerek Kaito'nun yanına gelir ve "Sen, sersem oğlum! Hiç kızlarla konuşmasını bile bilmiyorsun. Baksana, Yukari bile senden cesaretli çıktı ve senin güzel gözüktüğünü söyledi. Sen ise çok çok guke pausuusus!" diyerek kekeleyerek Kaito ile dalga geçer.

Kaito sinirlenir ve "Baba!" diyerek sitem eder.

Hikari: "Canım, sen karışmasana gençlerin işlerine. Onlar nasıl isterse öyle davransınlar."

Krojin gülerek, "Tamam tamam, bir şey demedim. İyi, madem öyleyse ben çıkıyorum. Siz de geç kalmayın. Bu sene herkes çok güzel olacağından bahsediyor. Tabii görebilen kalırsa." diyerek evden çıkar.

Kaito'nun içinde bir şey cız eder ve bir anda kafası uyuşarak bir ses yankılanır:

"Geç kalıyorsun."

Kaito kafasını tutarak, "Ne? Ne dedin?" diye sorar.

Yukari: "Şey, geç kalmayalım. Hadi, yemeğini ye de biraz beraber gezeriz şenlikten önce." der.

Kaito Yukari'ye döner ve "He, tabii tabii. Haklısın." der ve masaya oturur.

Hikari bağırır: "Sersem oğlum benim! Kafan nerede senin? Masadan kalk da sandalyeye otur!" diyerek işine devam eder ama içinden hâlâ söyleniyordur: "Bu gençlerin kafası da hiç çalışmaz olmuş."

Yukari gülerek Kaito'nun yanına oturur ve "Ee, nasılsın? Heyecanlı mısın? Ben bayağı heyecanlıyım. Acaba bugün bizi ne bekliyor?" diyerek sohbet açar. Kaito ile konuşmaya başlarlar.

Dış ses: Krallıkta başka bir yerde, şenlik öncesi...

Yaşlı bir ihtiyar bağırıyordur:

"Itsuki! Itsuki! Nerede bu çocuk yav? Beni hasta etti. Off, belim! Belim çatlayacak şimdi. Seni sersem velet, neredesin sen?"

Bir yerlerden ses geliyordur. Sanki birisi koşuyor ve soluk soluğa kalmış gibi.

İhtiyar adam: "Itsuki! Neredesin? Heh, buradasın! Seni sersem velet, sen ne yaptığını sanıyorsun? Bugün şenlik var, unuttun mu yoksa?"

Itsuki ihtiyara kulak vermez ve çalışmaya devam eder.

"99 bin 985... 99 bin 986..."

Dış ses: Ne yapıyor bu çocuk? Şınav, mekik... Bunun adı ne be?

Tek eliyle kendini yukarı aşağı çekiyor, arada da parmak üstünde duruyordur.

İhtiyar bağırır: "Seni sersem velet! Kime diyorum ben? Yine bu şeyleri yapmaktan bıkmadın! Git biraz insan içine açıl, sohbet et, arkadaş bul. Hatta belki bir kız arkadaş! Peki, sen ne yapıyorsun? Sabahtan akşama kadar mekik değil de şınav da değil, bu ne ulan? Ne yaptığını anlayamıyorum bile. Belini sakatlayacaksın çocuğum!" diyerek sitem eder.

Itsuki: "99 bin 999... Ve 100 bin."

Soluk soluğa kalmış, su gibi terler akıyordur yanaklarından. Soluklanır ve "Lan ihtiyar! Sana kaç kez söyledim, benim işime karışma diye. Seni sakat bunak! Sen yapamıyorsun diye, senden geçti diye kıskanıyorsun, değil mi?" diyerek güler.

İhtiyar adam: "Seni kahrolası küçük bok! Senin yaptığın da bir şey mi? Ben senin yaşındayken 10 kızla aynı anda yatardım. Sen ise 1 tane bile bulamıyorsun."

Itsuki: "Seni bunak! Anca kafan sapıklıklara çalışır, değil mi?"

"Neyse, peki dediğin gibi olsun. Bugünlük ara vereyim. Bak ama bir daha istersen böyle bir şey mümkün değil."

İhtiyar adam: "Seni koca götlü, goril yapılı kas yığını! Sen doğar doğmaz şehirde de kaybolmuştun zaten. Yerinde duramazsın, değil mi? Koştur koştur, nereye kadar çocuğum? Bak bana, eskiden 10 tane..."

Itsuki: "Tamam tamam, anladık sapık ihtiyar seni! Gidiyorum. Sen de 10 değil, istersen 20 tane at eve. Tabii bulabilirsen artık bu tiple." diyerek şenliğin yolunu tutar.

İhtiyar adam: "Peh! Bu gençlerde de hiç ar kalmamış. Neyse, bekleyin beni hanımlar, geliyorum. Ağhhh! Belim çatladı galiba!"

More Chapters