05.06.2024
Lily Taylor'ın kaçırılmasıyla ilgili gazete haberinden sonra okulda her kafadan bir ses çıkıyordu. Bazı öğrenciler öğretmenleri için samimi bir endişe duyarken, bazıları içten içe bu durumdan memnundu. Lily, sınavları ortalamanın üzerinde zor sormasıyla ün salmış bir matematik öğretmeniydi. Sınav haftası yaklaşıyordu ve eğer Lily o zamana kadar ortaya çıkmazsa, sınavı bir başkası hazırlayacaktı. Bu, not kaygısı güden birçok öğrenci için kaçırılmayacak bir fırsattı. Kendi çıkarları uğruna, bir kadının hayatının tehlikede olmasını görmezden geliyor, hatta Lily'nin bir süre daha "kayıp" kalmasını diliyorlardı.
12/B sınıfından yükselen kavga sesleri, koridordaki uğultuyu bıçak gibi kesti. Glenn Jones, bir öğrencinin yakasına yapışmış, öfkeyle bağırıyordu:
— "Yalan söylediğini söyle!"
Öğrenci korkuyla kekeledi:
— "Yalan söylemiyorum! Bu sabah gazetede gördüm, istersen herkese sor!"
Glenn, çocuğun yüzüne iyice yaklaştı:
— "Matematik öğretmeninin kaçırıldığına inanacak kadar aptal mıyım ben?"
Tam o sırada gruptan bir başka çocuk, elindeki gazeteyi titreyerek Glenn'e uzattı. Glenn, makaleyi gördüğünde yüzündeki öfke yerini soğuk bir korkuya bıraktı. Satırları içinden okudu:
"31.05.2024 - 16:00: Matematik öğretmeni L.T. okuldan eve dönerken kaçırılmıştır..."
"Bu saçmalık da ne demek?" diye mırıldandı Glenn.
Lily Taylor gibi, insanlardan gölge gibi kaçan, kimseyle bağı olmayan bir kadın neden hedef alınmıştı? Kendini kötü bir şakanın içinde gibi hissediyordu.
"O kadını neden kaçırsınlar ki?"
Düşündükçe canı sıkılıyor, canı sıkıldıkça saldırganlaşıyordu. Gözü, arka sırada sessizce test çözen Richard'a kaydı.
Biraz eğlenmekten zarar gelmezdi.
Hızla Richard'ın yanına gidip kolundan tuttu ve onu zorla çatıya sürükledi.
Richard, Glenn'in zorbalığına artık alışmıştı. Acı hissetmediği için darbeler bedeninde sadece birer sarsıntıdan ibaretti. Glenn onu sürüklerken, Richard'ın zihni bambaşka bir yerdeydi:
"Sevgili öğretmenimi bu dünyadaki şeytanlardan uzak tutmak gerçekten doğru bir karardı," diye geçirdi içinden.
"Ben güçlüyüm ama Lily değil. Şeytanlar ona mutlaka zarar verirdi."
Çatıya çıktıklarında Glenn, biriken tüm sinirini Richard'dan çıkardı. Ancak Richard ne bağırıyor ne de yalvarıyordu; bu durum Glenn için hiç eğlenceli değildi.
— "Ucube!" diye haykırdı Glenn.
"Daha fazla dayak yemek istemiyorsan bir köpek gibi yalvar! O zaman bırakırım seni, anladın mı?"
Richard, kan revan içinde yerde yatarken sadece tek bir soru sordu:
— "Neden bunu bana yapıyorsun?"
Glenn küçümseyen bir tavırla cevap verdi:
— "Ne saçma bir soru... Bir sebebim olması mı gerekiyor? Sadece eğleniyorum."
Glenn, Richard'ı dövmekten sıkılınca onu çatıda bırakıp aşağı indi. Richard, sırtüstü uzandığı beton zeminden gökyüzünü izlemeye başladı. Dudaklarından şu kelimeler döküldü:
"Sevgili öğretmenimi sonsuza kadar korumam gerekiyor."
Bakışları karardı, sesi buz gibiydi:
"Eğer onu gerçekten korumak istiyorsam... Önce bu dünyadaki şeytanları yok etmem gerekiyor."