Murat, bir gece geçtikten sonra o büyük karşılaşmanın olacağı güne uyandı. Sabah sonuncu kez antrenmen yaptı ve illuminati'nin sancaktepedeki merkezine gitti. Nicholas , sinem ve arielle ayhan hoca ile oturuyordu. Kimse bugün olacaklar hakkında konuşmuyordu ve fırtına öncesi sessizlik hakimdi.
Murat nicholas'a "bu büyük karşılaşma ne zaman olacak" diye sordu. Nicholas ise "gece olacak. İsdihbarat aldık" dedi
Arielle ise murat'a planın kalanını açıklamaya koyuldu
Arielle : şöyle ki, onları seni eğittiğimiz mekana çekeceğiz ve sen de imparatorluğun gücünü kullanarak onları ezeceksin. Plan en kaba tabiri ile bu. Hem zaten bunun için çok çabaladık değil mi ? Unutma çaylak, eğer onları kıramazsan işte o zaman ben seni kırarım, fiziksel olarak
Murat bir iç çekti. Arielle teknik olarak hakkıyydı çünkü bu kadar yaklaşmışken kaybetmek gerçekten hata sahibini cezalandırmaya gidebilecek kadar önemliydi ama aklına bir şey takılmıştı
Murat : peki niye kimse bu akşam kıyamet kopacak olmasına rağmen bu kadar rahat ? Sanki sıradan bir akşam olacakmış gibi
Sinem : kafaya takmak seni fazla kemirir. Bazen sadece papatya çayı demleyip akışına bırakman gerekir
Murat bu sebebi kısmen geçerli bulsa da bu kesinlikle onun doğasına aykırıydı. O, tüm ihtimalleri hesaplayan ve üstüne detaylıca düşünen biriydi. Ve bu özelliğj pek çok kez işine yaramıştı. Ve konudan tamamen bağımsız bir şey söyledi
Murat : nikolai'yi kaydeden var mı ? Onunla görüntülü konuşmak istiyorum
Arielle : neden ?
Murat : bilmiyorum, ama onun bilgeliğine ve ihtiyatına ihtiyacım varmış gibi hissediyorum
Nicholas : al, bu seferlik benimkini kullanabilirsin
Murat : sağol. Arielle olsa eminim vergi keserdi
Arielle : ahahah... komikmiş. Benim telefonu kullanmak zorunda kalırsan arrık bana vergi verirsin haberin olsun
Murat sessiz bir odaya geçti ve telefonu açtı. Tabiki herşey ispanyolca idi. Murat bilmediğk bir dil ile 10 dakika cebelleştikten sonra nihayet nikolai'yi görüntülü aramayı başardı. Ancak telefonu bir hanımefendi açtı. Kız, oldukça uzun boyluydu ve süt gibi bembeyaz ve pürüzsüz bir teni vardı. Ela gözleri ışık saçıyordu ve gerçekten de dillere destan rus güzellerinden birisi gibi görünüyordu. Murat'dan birkaç yaş daha büyüktü. Ama murat ağız suyu akıtmak yerine olgun davranıp ona kim olduğunu sordu.
Daha sonra o kızın nikolai'nin ablası olduğunu öğrendi ve nazikçe telefonu nikolai'ye vermesini istedi. Kız ise olumlu yanıt verdi ve ipek gibi bir ses ile küçük kardeşini çağırdı. Nikolai hızla geldi
Nikolai : murat ? Nasılsın
Murat : iyi olmaya çalışıyorum... ama üstümde bir imparatorluğun gölgesu ve tükü varmış gibi hissediyorum
Nikolai bu cevaba garipseyerek baktı
Nikolai : nasıl... yani ?
Murat : yunan masonlara karşı osmanlılara ait o kadar çok doğaüstü güç barındıran eşya kullanma antrenmanı yaptım ki adeta tüm osmanlı sırtıma binmiş gibi hissediyorum
Nikolai hafifçe güldü
Nikolai : anlıyorum seni, o seraf meleğini kullabdıgğımda benim sırtıma da benzer bir yük biniyor. Hatta aramızda kalsın ama o yeteneğim yüzünden bende fıtık çıktı
Murat : ah... anladım. Ama buraya konuşmaya gelmedim. Biliyorum, çok zamanın yok. Ancak senden bilgece bir tavsiye almaya ihtiyacım var
Nikolai : o zaman doğru kişiye geldin. Unutma, atalarının gölgesi sırtında ise o gölgeye layık olmak ve onun da ötesine geçmek için çalış. Milletinin geçmişteki şanı ve bugünü deki kudretini birleştir. Bunu yapabileceğine inanıyorum. Sonuçta geçmiş, geleceğin aynasıdır
Murat : Sağol nikolai
Nikolau tam cevap verecekken telefonu kapandı. Anlaşılan şarzı bitmişti
Diğerleri gün boyu geceyi beklese de murat boş durmak yerine biraz daha antrenman yaptı ve yakın dövüş konusunda plan kurdu
Ve nihayet gece oldu. Murat'a osmanlıdan kalma eşyaların kuşanılmasında yardım edildi. Nicholas murat'a bakarak "evlat, şuanlık onların güçlerini kullanma seni yormasın. Çünkü buraya geldiklerinde seni bir nevi aslanlar arasına atmış olacağız" dedi. Murat işte o an duraksadı ve nicholas adeta zihnini okumuş gibi "çünkü hepsi ile aynı anda savaşmak gerek. Ama olsun. Sana gıveniyorum. Bütün bir imparatorluğun gücü sırtında iken bunu yapabileceğine eminim" dedi
Ve nicholas ayrıldı. Binadaki ışıklar söndü ve murat kuşandığı eserler ile bekledi. Yaklaşık 30 dakika kadar sonra ise binaya giren ayak sesleri duydu. Sonra bir kapı kilitlenme sesi ve ışık açılması. Murat eşyalaeıni kuşanmıştı ancak vasileo , alex , amara , konstantin ve aias aynı anda karşısındaydı. Bu kesinlikle murat için bir ölüm kalım olacaktı. Ve bu süreçte tek bir şey hissediyordu. Atalarının gölgesini
**********
Author : arcana historia sevenler. Hayatım düzene girmiyor. Bu yüzden bölümler düzensiz geliyor. Özürr dilerim. Ama sizin için haftada 3 bölüm yapmaya çalışacağım. Bir sonraki bölüm arc finali olacak siyorum ve hepinizi kocaman öpüyorum.